و ناگهان چقدر زود دیر می شود ...
قالب وبلاگ

به نام خدایی که جان آفرید                             سخن گفتن اندر زبان آفرید

خداوند بخشنده­ی دستگیر                             کریم خطا بخش پوزش پذیر

عزیزی که هر کز درش سر بتافت                      به هر در که شد هیچ عزت نیافت

سر پادشاهان گردن فراز                                به درگاه او بر زمین نیاز

نه گردن کشان را بگیرد بفور                            نه عذر آوران را براند بجور

وگر خشم گیرد به کردار زشت                         چو باز آمدی ماجرا در نوشت

اگر بر پدر جنگ جوید کسی                            پدر بی گمان خشم گیرد بسی

وگر خویش راضی نباشد زخویش                     چو بیگانگانش براند ز پیش

وگر بنده چابک نیاید به کار                             عزیزش ندارد خداوندگار

وگر بر رفیقان نباشی شفیق                          بفرسنگ بگریزد از تو رفیق

وگر ترک خدمت کند لشکری                          شود شاه لشکرکش از وی بری

ولیکن خداوند بالا و پست                             به عصیان در رزق بر کس نبست

ادیم زمین , سفره عالم اوست                      چه دشمن بر این خوان یغما, چه دوست

وگر بر جفا پیشه, بشتافتی                          که از دست قهرش امان یافتی؟

بری, ذاتش از تهمت ضد و جنس                    غنی ملکش از طاعت اجن و انس

پرستار امرش همه چیز و کس                      بنی آدم و مرغ و مور و مگس

چنان پهن خوان کرم گسترد                         که سیمرغ در قاف قسمت خورد

مر او را رسد کبریا و منی                             که ملکش قدیم است و ذاتش غنی

یکی را به سر برنهد تاج بخت                        یکی را به خاک اندر آرد زتخت

[ ۱۳۸٩/۳/٩ ] [ ۱٢:٢٦ ‎ق.ظ ] [ سحاب ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

مرا کسی نساخت, خدا ساخت. که من کسی نداشتم کسم خدا بود.کس بی کسان... من ملک بودمو و فردوس برین جایم بود/ آدم آورد در این دیر خراب آبادم/ نیستم آدم اگر بازنگردم آنجا/ زین جهت هست که کمی دلشادم
امکانات وب

log